آیین کیلیسایی

کلمهٔ آیین در زبان ارمنی به معنای ‹‹راز›› نیز می آید و مفهوم دینی آن عبارت است از دریافت ندیده ها و یا نشان مرئی برای فهم فضایل نامرئی است؛ به زبان ساده تر یعنی مفهوم و محسوس شدن چیزی که از دیدگان ما پوشیده شده است. آیین های کلیسا را ‹‹رازهای کلیسا›› نیز گفته اند.

بنابراین مقصود از آیین (راز) عبارت است از درک پدیده های نامرئی و اسرارآمیز موجود در مراسم و فرایض دینی به یاری باور و ایمان؛ مثلاً در جریان مراسم غسل تعمید، مسیحی شدن کودک غسل شونده را به چشم نمی بینیم، ولی باور می کنیم و ایمان داریم که کودک با غسل تعمید مسیحی می شود.

کلیسا هفت آیین یا راز را می پذیرد که بعضی از آنها مستقیماً از جانب حضرت عیسی مسیح تأیید شده است و برخی دیگر از جانب حواریون و یا پدران روحانی کلیسا. به کمک اعمال آیین ها (رازها) مواهب الهی در جمع مؤمنان توزیع می گردد.

برای اجرای مراسم آیین ها سه عنصر لازم است:

۱٫ نشان محسوس: آب در مراسم غسل تعمید، روغن مقدس در تدهین، و نان و شراب در آیین پذیرش تبرک، نشان ها و آثار محسوسی هستند که به چشم رؤیت می شوند.

۲٫ دعا: به وسیلهٔ ادعیه و آوازهای مذهبی آیین ها تفهیم می شوند.

۳٫ خادم قانونی: شخص روحانی که کسوت روحانیت را رسماً پذیرفته، فقط او مجاز به اجرای مراسم آیین ها ست. تعدادی از این آیین ها مثل غسل تعمید، تدهین، و تبرک برای مؤمنان اجباری و تعدادی دیگر مثل ازدواج و دست گذاری (پذیرفتن کسوت روحانیت) اختیاری اند.

آیین های هفتگانه عبارت اند از: ۱٫ غسل تعمید ؛۲. تدهین؛ ۳٫ توبه؛ ۴٫ تبرک؛ ۵٫ ازدواج؛ ۶٫ آخرین تدهین؛ ۷٫ دست گذاری (تفویض مقام روحانیت).

محل تبلیغات

MH Themes

اولین نفری باشید که نظر می دهد.

دیدگاهی بنویسید

آدرس ایمیل شما محفوظ می ماند


*